Alles gaat fout

‘Ik heb een rotdag. Alles gaat fout. Ik heb een aanvaring gehad met een collega. M’n vriend en ik hebben ruzie en m’n vriendin zegt dat ze te druk is om te bellen. Ik voel mij ronduit klote. Zodra ik voorbij een spiegel loop blijf ik even staan. Ik kijk naar mezelf. Trek m’n shirt omhoog en check m’n buik. Nu dat ook nog: ik ben aangekomen. M’n buik is dikker. En m’n benen ook. M’n spiegelbeeld wordt lelijker en lelijker. Dat bevestigd het wel weer: ik ben niet goed genoeg, ik ben lelijk, ik ben dik en niemand vindt mij leuk. Dus ik ga vreten, of ik honger mezelf uit. Want dan heb ik controle.’ Herken je dit? Ik heb dit vandaag in de gesprekken met mijn coach cliënten veel besproken.

Vaak wordt innerlijke frustratie geuit op uiterlijke frustratie. Want dan hebben we houvast – een reden om ons zo te voelen.
En denken we dat, als we dat oplossen, we ons dan beter voelen.
En weer een reden om een eetstoornis vast te houden. Die eetstoornis die jou helpt om met innerlijke frustratie, pijn, of een emotie om te gaan.
Dus werkt het dat, als je je niet goed voelt je dan in de spiegel kijkt? Of is het een moment om juist in jezelf te keren. Om van die spiegel weg te stappen en erachter te komen wat jou zo heeft laten voelen. Om duidelijkheid te creëren en bewust te worden van gedachten en overtuigingen over die situatie. Daarna kun je kijken naar wat je kunt doen om je je beter te voelen – of juist even in je pijn gaan zitten. In je onrust, om op te merken dat juist wanneer je erin gaat zitten deze vervaagd. En er altijd weer een zonnetje opkomt.

Dus wijs je lichaam niet af, alleen maar omdat jij je innerlijke zijn continue afwijst. Ga juist aan de slag met wat je voelt, denkt, wat er is gebeurd. Laat het er maar zijn. Maar denk niet dat het te fixen is door je lichaam te veranderen, of af te wijzen. ✨

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.