BEWEGINSDRANG.

‘Ik moet bewegen zodra ik iets (ongezonds) eet. Dan voelt het alsof er een onrust mij compleet overneemt en ik wil wegrennen. Bewegen is het enige wat ik dan moet doen van dat stemmetje in mijn hoofd. Dit resulteert erin dat ik naar de sportschool ga waar ik 2 uur op de loopband sta en daarna nog squats en sit ups ga doen. Verbranden is het enige waar ik aan kan denken. Soms resulteert het erin dat ik ga overgeven. Vaak eet ik een daarna helemaal niets om het nog beter te compenseren.’

Bovenstaande heb ik geschreven in mijn eetstoornis. Dit is waar een groot gedeelte van mijn cliënten elke dag mee in gevecht zijn. De zogenoemde: ‘bewegingsdrang’ of ook wel: ‘compulsive excersise disorder’.
Bewegingsdrang is iets waar steeds meer mensen tegenaan lopen. Jezelf niet de rust geven wat je lichaam zo hard nodig heeft. De overtuiging hebbende dat als je iets eet je wel moet bewegen. De angst dat zodra je wel eet maar niet beweegt je anders aankomt, je in vet aankomt (voornamelijk op buik, heupen en benen), je lelijk aan gaat komen, je teveel energie binnenkrijgt en je lichaam niet weet wat het daar mee moet doen, überhaupt angst om aan te komen.
Ook komt bewegingsdrang voor bij mensen met binge eating disorder, boulimia en anorexia. Het is een fenomeen wat vaak goed wordt gepraat door het feit dat tegenwoordig in social media wordt geprezen dat elke dag bewegen goed is. Dat je 10.000 stappen per dag zou moeten lopen. Dat elke dag 30 minuten intensief bewegen de norm zou moeten zijn. Dat stilzitten zelfs dodelijk kan zijn.
Als je een eetstoornis hebt of obsessief bezig bent met voeding, bewegen en je lichaamsbeeld kun je niet meer het grijze gebied zien als het gaat om bewegen. Zodra je hoort dat de gemiddelde Nederlander meer zou moeten bewegen raak je in paniek en ga je maar een workout thuis doen. ‘Want ik heb nog helemaal niet veel bewogen vandaag’.
Zodra je patat aan het eten bent ben je al bezig met het stukje wandelen wat je diezelfde avond nog zou moeten doen, of die buikspieroefeningen op je slaapkamer zodat het niet te zien gaat zijn op je buik dat je patat hebt gegeten. En als je ziet dat iemand aan het trainen is in de sportschool en jij bent nog niet geweest voel je je schuldig en slap. Want diegene traint wel, en jij niet..
Ik ken het. Ik ben daar ook geweest.
Er zijn veel oorzaken van bewegingsdrang en dit is bij iedereen anders. Het kan zijn dat je je niet comfortabel voelt in je lijf (wat 9 van de 10 keer zo is) en denkt dat bewegen dit gaat oplossen. Het kan zijn dat je alles wilt verbranden omdat je bang bent om aan te komen. De angst dat je het leven weer aan zou moeten op het moment dat je weer een gezond gewicht hebt.
Bewegingsdrang kan komen doordat je je emoties en gevoelens niet onder ogen durft te komen. Het is letterlijk weglopen voor het werkelijke probleem. Voor je verdriet, je angst, je boosheid of frustratie. Door te bewegen maak je het gelukshormoon: serotonine aan waardoor je je diezelfde dag nog energiek en lekker voelt.
Maar dit is een korte termijn oplossing. Want door te compenseren verlies je jezelf alleen maar dieper in die eetstoornis. Je verliest jezelf alleen maar meer in de obsessieve gedachten en handelingen. Waardoor je lijf ook op een gegeven moment op het punt komt waar het al dat bewegen niet meer aan kan. Je bent je lijf letterlijk aan het afbreken. Je sociale leven lijdt eronder. Je gaat je moe voelen. Lusteloos. Je hormonen raken in de war. En waarvoor?
Is al dat bewegen echt nodig? Is die drang om maar bezig te zijn en je lijf straffen de manier om, om te gaan met wat er werkelijk aan de hand is? Waar komt die drang vandaan? Die onrust?
Hieronder een aantal tips die ik geef aan mijn cliënten (oppervlakkig aangezien iedereen anders is, daarom is persoonlijke coaching zo belangrijk):
– Ga eens in je onrust zitten. Neem de tijd, ga op de bank zitten en stel je bewegingsdrang uit. Leg je hand op je buik en neem 10 ademhalingen. ‘Waar komt deze drang vandaan?’ Is een vraag die je aan jezelf kan stellen. ‘Wat is er gebeurd?’. Ik weet hoe oncomfortabel dit voelt maar juist door ermee te gaan zitten, erin te zitten kun je er doorheen beuken. Door het tegenovergestelde te doen dan wat die bewegingsdrang jou opdraagt ga je merken dat er heel veel vrij gaat komen wat je anders uit de weg gaat. En dit is eng. Maar juist wat je nodig hebt om dit te overwinnen voor jezelf. Schrijf alles op wat erin je opkomt.
– Op het moment dat je iets eet wat op je verboden lijstje staat is het eerste wat je mag doen die verboden lijst verscheuren. Er zijn geen goede en slechtte producten. Ga die uitdaging aan met jezelf en probeer te herhalen op het moment dat je iets eet wat voor jou een ‘fear food’ is: ‘Ik geef mijzelf de toestemming om dit te eten’.
– Vind iemand die je kunt contacten op het moment dat die bewegingsdrang opkomt. Bel een vriend of vriendin, of je moeder/zusje/vader/broertje. Iemand die jou een rustig gevoel geeft.
– Zet rustige muziek op. Ga i.p.v. een workout eens dansen door de kamer om op een andere manier in je lijf te komen.
– ADEMEN, ADEMEN, ADEMEN : ademhaling is zoiets wat nog wordt onderschat. Door je op je ademhaling te focussen kun je zoveel meer ruimte in jezelf creëren. Ruimte en rust die je denkt te kunnen vinden in bewegen.
– En praat erover. Ga die uitdaging aan door eerlijk te zijn dat je bewegingsdrang voelt en wees eerlijk naar jezelf dat je sport omdat het moet en je je eten wilt verbranden i.p.v. dat je er echt zin in hebt en je er energie voor voelt.
Vergeet niet dat ik dit ook heb gehad en weet hoe moeilijk het is om te beginnen met bovenstaande punten. Want die drang kan zo sterk voelen dat het voelt alsof er allemaal mieren onder je huid lopen. En die wil je daar weg hebben.
De eerste stap voor mij was de ademhalingen. Soms sloeg ik keihard met mijn hand op de tafel om die onrust eruit te krijgen. Daarnaast had ik een groot a6 papier gemaakt waarop ik al mijn doelen met tijdschrift plaatjes en quotes had opgeplakt zodat ik niet kon vergeten waarvoor ik dit deed.
Plus: nee het lukte niet in 1 keer. Ik ben zo vaak door de mand gevallen. Op mijn bek gegaan. Toch gaan bewegen om mijn eten van de vorige dag te compenseren. Toch gaan trainen omdat ik vond dat ik teveel had gegeten of omdat ik wist dat ik die dag een etentje had. Maar je moet ergens beginnen.
Zodra je meer bewust wordt van hoe jij denkt over bewegen, wat jouw intenties zijn met die workout en je merkt dat het obsessief is heb jij de keuze om hier verandering in te brengen. En dit kun je alleen maar doen door er doorheen te beuken en het niet meer te doen. Dus in het kort:
Bewust worden, de kern onderzoeken (wat ga ik uit de weg? Waar ben ik bang voor?), en handelen naar je GEZONDE IK.
YOU GOT THIS!!

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.