Het voelt soms als een rotzooitje

In mijn herstel vergeleek ik mijzelf met de blogs van mensen over de hele wereld die aan het herstellen waren.

Het leek soms alsof zij perfect wisten wat ze moesten doen, en deden dit dan ook.
 
Als coach kan ik nog zo goed vertellen wat ik denk wat werkt voor jou.
Kan ik nog zo goed relativeren voor jou wat jij denkt, gelooft en voelt.
Kan ik nog zo duidelijk een oefening uit leggen die jij kan doen zodra angst, paniek en frustratie jou over lijkt te nemen.
 
9 van de 10 keer voelt het niet goed wat je doet.
9 van de 10 keer voelt het alsof je door een bos loopt zonder een duidelijk pad wat je kunt volgen.
9 van de 10 keer doet het pijn en ga je op je bek.
 
Maar je doet het niet verkeerd.
 
Het is oké als je moeite hebt met het doorkomen van de dagen.
Dat je heel graag zou willen geloven dat alle lichamen mooi zijn en geaccepteerd mogen worden, maar jij dit voor jezelf nog niet kunt voelen.
Het is oké dat je nog de hoop hebt om af te vallen of je soms nog de drang hebt om terug te vliegen in controle.
 
Je doet het niet verkeerd.
 
Je bent mens.
 
En ik wil niet zeggen dat je het stokje erbij neer moet leggen, juist niet.
Maar jezelf afwijzen voor wat je voelt, denkt en zou willen doen – werkt juist averechts.
Want jij bent je patroon niet. Jij bent een eetstoornis niet.
 
Het zijn maar gedachten. En omarming en rust vinden hierin is soms juist hetgeen wat je nodig hebt.
Niet meer bang zijn voor wat je denkt. Niet meer afwijzen voor wat je denkt maar juist nieuwsgierig zijn.
 
Luister naar wat die eetstoornis (dat patroon, die gedachten) jou zou willen vertellen.
Wat heb jij nu echt nodig? Wat verlang jij nu echt?
 
Blijf tegen die gedachten in handelen. Blijf dat patroon doorbreken door niet naar die gedachten te luisteren. En vraag jezelf eens af: ’zijn dit mijn waarden?’ ‘Zijn dit waarden van de dieetcultuur?’ ‘Wat heeft deze regel mij gebracht?’.
 
En voel je woede? Wees dan niet boos op jezelf, maar op het mechanisme wat jou een lange tijd heeft geholpen en veilig heeft gehouden – maar wat nu niet meer werkt.
Richt je woede niet meer naar binnen, niet op JOU, maar gooi het eruit. Kom in verbinding met die boosheid, dat verdriet en/of dat gemis en zoek eens dieper naar waar dit vandaan kan komen.
 
Huil. Sla in een kussen. Zit in de onrust. In het oncomfortabele gevoel en adem hier doorheen.
Wordt bewust van de momenten dat je er niet in gaat zitten, en hoe dit op langere termijn voelt en op het moment zelf.
 
Eetstoornis en diëten zijn vaak zo gefocust op ‘het perfecte plaatje’ waardoor herstel juist het tegenovergestelde is en zo kan voelen: 1 grote tering zooi.
We gaan niet meer van zwart naar wit, maar we gaan leren om in het grijze gebied te zijn en ons hier comfortabel in te voelen.
 
Helen voelt niet altijd goed op korte termijn, maar op lange termijn is het juist hetgeen wat je nodig hebt.
 
Blijf doorgaan. Blijf geloven. Blijf vertrouwen.
 
Ik geloof in jou.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.