Ik ben.

‘Ik ben mijn eetstoornis. Ik ben mijn depressie. Ik ben onzeker. Ik ben eenzaam’. Dit zijn een aantal overtuigingen die ik hoor in mijn werk als coach. Als ik dan vraag: ‘is dit echt waar? Ben jij echt jouw eetstoornis? Ben jij echt je depressie? Is dit wie jij bent? WAT jij bent?’ Word ik soms een beetje gek aangekeken. Er wordt nagedacht en een onzekere: ‘Nee’ krijg ik als antwoord. Opeens opent zicht een nieuwe deur. Want als ik het niet BEN, kan ik ervoor kiezen om het niet te ZIJN. En als ik ervoor kies om niet mijn eetstoornis te zijn, of mijn depressie, onzekerheid of eenzaamheid – heb ik de keuze om juist het tegenovergestelde te zijn. Om compleet om te draaien. Klinkt misschien heel gemakkelijk, maar het besef dat jij niet bent wat jou ooit eens als stempel is opgedrukt is vaak de eerste stap naar de verandering waar je zo naar opzoek bent. Jij hebt gelooft – of gelooft – in de gedachten en overtuigingen van die eetstoornis. Je gelooft in de gedachten die jou depressief doen laten voelen. Of eenzaam. Of onzeker. Jij gelooft in de gedachten. Dit wil niet zeggen dat jij dit bent. Zodra jij je identiteit gaat linken aan een eetstoornis of een depressie is het ontzettend moeilijk om deze los te laten. Om te herstellen. Want dan ben je bang dat je iets van jezelf kwijt raakt – wat ontzettend eng voelt. Dus mijn tip? Blijf jezelf afvragen wat jij denkt en of jij hier ècht in wil geloven. Waar komen deze gedachten vandaan en komen deze voort uit een gegronde waarheid? Link jij jouw identiteit door de stempel die jou ooit is opgedrukt? En hoe handel je zodra jij gelooft dat jij dit bent? Hoe zou jij anders kunnen handelen zodra jij gelooft dat jij dit niet bent?

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.