Ik weet hoe het is

Ik wilde mijzelf zo’n lange tijd verbergen. Niet alleen mijn lichaam, ook mijn hele zijn. Ik geloofde er 100% in dat ik het niet waard was om hier te zijn. Dat ik niets te bieden had. Dat ik teveel was.
De dagen voelden als zware stormen. Met onweer en keiharde regen. Het waaide maar niet over – en het leek alsof de storm alleen bij mij raasde.
In mij raasde.

Ik dacht echt dat ik gek was. Dat alles in mijn leven zwart en donker was, bij anderen wit en licht. De angst nam mij dagelijks over. De angst dat die bliksem in zou slaan. Of dat ik zou verdrinken door al die regen.
De overtuiging dat ik niet meer kon en niet meer wilde, groeide dag bij dag.

Daar zat ik dan. Op een bank in Friesland. Dag in dag uit. Naar buiten kijkende. Alleen. Verdrinkend in de eenzaamheid. In verdriet. En voornamelijk in angst. Paniekaanvallen als ik naar buiten ging, als ik iets nieuws moest eten en als de dag anders liep dan gepland.

Oh ik zat zo vast.

En nu sta ik hier. Alleen. Vol liefde. Geluk. Vrijheid. Dat meisje van vroeger zit nog in mij. Ik voel haar angst, verdriet en eenzaamheid zo nu en dan nog – en dat is oké. Ze heeft liefde nodig, en dit geef ik haar. Ik ben van ver gekomen, alles wat ik nodig had was iemand die zei: ‘ik weet hoe dit voelt, ik zat hier ook, maar je kunt het. Het blijft niet zo. Sta op. Ga aan de slag, en ik ben hier om je op te vangen. Ik geloof erin dat JIJ dit kunt. Stap voor stap. Dag bij dag.’ Ga aan de slag. Neem een coach. Lees een boek. En ga door het stof, dit heb ik ook gedaan. Hoe moeilijk het ook was. Kwetsbaar en eng. Oh, het is het zo waard.
Dit is waarom ik doe wat ik nu doe. Waarom ik mijn bedrijf ben gestart, mijn boek heb geschreven en honderd mensen al heb gecoacht – ik weet hoe het is, en ik ben hier om te laten zien dat het anders kan. Echt waar. ✨

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.