NEDA awareness week: lichaamsacceptatie – Esmé van Hes

Door: Esmé van Hes

Toen ik nog diep in mijn eetstoornis zat was het voor mij heel duidelijk wanneer ik mezelf ‘goed’ vond en wanneer ik ‘te dik’ zou zijn. Twee cijfertjes bij elkaar. Heel duidelijk en precies. Die twee cijfertjes bepaalde of ik mijn lichaam die dag zou accepteren. Voor de mensen in mijn omgeving iets wat onbegrijpelijk is. Want wat maakt die kilo meer of minder nou uit? Dat zie je toch niet? Liever een kilo meer zelfs! Ik kan je vertellen dat in mijn eetstoornis deze cijfers alles bepaalden.

Dit noemde ik ook wel: ‘de magische grens’. Deze ‘magische grens’ bepaalde een langere tijd hoe ik mijzelf op die dag voelde, wat ik mezelf toestond om te eten en of ik ‘moest’ sporten. Langere tijd riep ik dat ik wilde herstellen. Ondertussenwildeik niet over deze ‘magische’ grens heen komen. Ik hield mezelf voor dat ik bang was om weer overgewicht te krijgen. Dat ik angst had om aan te komen en dat het ging om hoe mijn buitenkant eruitzag. Na veel confrontaties met mijn therapeut en omgeving werd het me duidelijk dat ik pas echt kon herstellen als ik een gezond gewicht zou bereiken.

In mijn geval betekende dat aankomen en hier ook tevreden mee kunnen zijn.

De angst om aan te komen. Het niet kunnen accepteren van je lichaam op een gezond gewicht en het gefixeerd zijn op je uiterlijk is waardoor vele mensen (waaronder ik een langere tijd) zo gevangen blijven in hun eetstoornis en nooit helemaal herstellen. And let’s be honest: ongeacht of je wel of niet een eetstoornis hebt, is het accepteren van je lichaam iets waar veel mensen moeite mee hebben. Want hoe vaak komt het voor dat je voor de spiegel staat of langs een winkelraam loopt en denkt: ik zou wel graag wat willen afvallen.

Mijn neus is te groot, mijn lippen zijn te dun, mijn kont is te plat, mijn heupen zijn te breed of me haar zit niet leuk.

Of dat je in de sportschool staat en denkt: ik zou net zo slank, gespierd of mooi als hem (of haar) daar bij het squat-apparaat willen zijn. Aangezien het thema van de NEDA-week ‘Come as you are’is, zal ook ik eerlijk bekennen dat deze kritische stem nog geregeld om het hoekje komt kijken. Het accepteren van mijn lichaam is een reis waar ik aan begonnen ben. Maar deze reis die is nog niet klaar. Het ‘kritische stemmetje’ is niet meer altijdaanwezig, bepaalt niet meer hoe ik mij voel die dag of wat ik eet en ‘de magische grens’ heeft mij niet meer in zijn macht.


Daarom wil ik dit juist overbrengen: hoe eng het beginnen aan deze reis van herstel (en wellicht aankomen) ook voor je is – het brengt je uiteindelijk zoveel meer positieve dingen. Je kan ervan leren. Je kunt er sterker uit komen en vooral weer meer loslaten en genieten.Want weet je wat ik tot nu toe heb geleerd van mijn reis naar lichaamsacceptatie?

Dat ik eigenlijk mezelf voor de gek hield. Het ging wel om angst en onzekerheid. Het ging alleen niet om de angst die ik mezelf voorhield. De angst die ik mijzelf voorhield ging over mijn gewicht en uiterlijk. Het was angst om controle los te laten. Bang om ruimte in te nemen. Om negatieve emoties te voelen. DE angst voor bepaalde herinneringen die ik had weggestopt. Bang dat ik afgewezen zou worden en angst om datgeen wat mij een veilig gevoel en identiteit gaf kwijt te raken. Dus voordat ik mijn lichaam kon accepteren bij een gezond gewicht was er eerst iets anders nodig. Ik kon pas tevreden zijn met aankomen, met mijn lichaam en met mijn uiterlijk als ik ook ESMÉkon accepteren. En pas toen. Toen ik begon met het leren houden van wie IK ben, ongeacht wat de weegschaal zegt OF wat anderen zeggen, kon ik langzaam aan het aankomen accepteren.

En daarbij, stap voor stap, ook van mijn lichaam houden op een gezond gewicht!

Mijn persoonlijke boodschap hierin is dus:

Je kan pas van je lichaam gaan houden en het de zorg geven die het verdient, als je leert te houden van jezelf met al je kwetsbaarheden, onzekerheden en positieve- en negatieve eigenschappen! Maak de keuze om die reis aan te gaan. Want uiteindelijk zal dit ervoor zorgen dat je de eetstoornis overwint. Dat je krachtiger in je schoenen kan staan en een veel waardevoller leven gaat leiden!

Jij verdient het, net zoals elk ander, om ruimte in te nemen.

Author: Lianne

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.