Oordelen en in hokjes stoppen.

de draad tussen wat wel en wat niet word geaccepteerd als het gaat om afvallen en lichaamsbeeld is ontzettend dun. we blazen dingen op. maken dingen groter dan dat ze werkelijk hoeven te zijn. in mijn ogen.

natuurlijk, ik vind het belangrijk en ik streef ernaar dat we onszelf in de kern gaan accepteren. wie wij zijn. hoe we eruit zien. waar wij voor staan.

maar dat wil niet zeggen dat je niet aan jezelf mag werken. dat als je jezelf accepteert je het daar maar bij zou moeten laten. dat als je je lichaam accepteert je alles eet wat los en vast zit en je niet sport. ‘want sporten is dan voor mensen die niet tevreden zijn met zichzelf.’ en, ‘ben je niet te obsessief bezig?’is de vraag die regelmatig word gesteld.

het is niet zo dat als je bent herstelt van je eetstoornis je nooit meer mag sporten of gezond mag eten. dat als je een keertje nee zegt tegen een taartje of een koekje dit zegt dat je weer een eetstoornis hebt.

ik word er soms gek van dat mensen mij wijs maken dat ik een afleiding heb gezocht als ik zeg dat ik 3-4x in de week sport en ik het belangrijk vind dat ik mijn groenten binnen krijg elke dag. dat als ik een keer nee zeg, ik soms gek word aangekeken.

kijk. ik weet hoe het in mijn hoofd gaat. en dat gaat top. ik vind het belangrijk dat ik mij goed voel. dat ik energie heb. ik weet als geen ander hoe het is als je dit niet hebt.

goed voor jezelf zorgen. balans creëren. genieten van eten. sporten. loslaten.

het is een uitdaging. maar mogelijk. want hoe graag mensen je in hokjes willen stoppen. hoe goed mensen soms denken te weten wat je doet en hoe jij je voelt. jij bent de enige die weet waarom jij dingen doet en of dit met de juiste intentie is.

laat jezelf niet gek maken door de mening van anderen. je mag sporten. je mag goed voor jezelf zorgen. je mag nee zeggen. je mag taart eten. en broccoli. het is oké dat je je goed wilt voelen en dat sporten jou hierbij helpt. ik vind het persoonlijk fantastisch werken – sporten maakt mij fysiek en mentaal sterker. een moment voor mijzelf waarin ik mijn gedachten op een rijtje kan krijgen.

er bestaat zeker iets als over trainen. orthorexia. eetstoornissen die hiermee beginnen – ik weet dit uit ervaring en zie het elke dag bij mijn cliënten. en zoals ik al schreef in het begin: die lijn is super dun en moeilijk op te merken soms. maar alsjeblieft. laten we elkaar niet in hokjes stoppen. laten we niet zoveel meer voor elkaar nadenken. als je denkt dat iemand ergens mee struggled of je ziet dat iemand in paniek raakt wanneer er een keer minder word getraind of er taart word geserveerd: trek aan de bel en maak het bespreekbaar.

überhaupt praat over wat je bezighoud. maar laten we iets minder uit angst handelen. iets minder oordelen. kijk eerst even naar jezelf. waarom irriteert het jou zo wat iemand anders doet? wat zegt dit over jou? vaak gaat het om iets waar jij moeite mee hebt. een spiegel word jou voor gezet.

laten we gewoon iets liever voor elkaar zijn en elkaar meer stimuleren om in onze eigen kracht te komen staan.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.