SCHULDGEVOEL IN HERSTEL.

‘Ik voel mij schuldig. Tegenover mijn ouders. Tegenover mijn familie en vrienden. Ik voel mij schuldig tegenover mijn eetstoornis. Maar ook tegenover mijzelf.’

Ik hoor deze overtuigingen heel vaak. Wat doet dit schuld gevoel met jou? Je voelt je rot, minderwaardig, verdrietig. Je stelt je als een slachtoffer op misschien?

Allemaal gevoelens, emoties en handelingen die jou niet helpen om een eetstoornis te overwinnen.

Schuld creëert een lage en negatieve energie waardoor je nooit in een positieve en hoge energie gaat staan. De eetstoornis gaat heel goed op die lage negatieve energie. Maar je herstel niet. Die heeft die positieve en hoge energie nodig.

Spijt voelen voor wat er is gebeurd en jezelf de schuld geven zal je niet helpen. Is het echt waar dat jij de schuld op je moet nemen? Is er überhaupt een schuldige in dit verhaal? Of is die eetstoornis iets wat je is overkomen. Wat op je pad is gekomen? Is je eetstoornis een hele grote levensles die jij aan het leren bent? 

Een lange tijd heb ik gedacht dat ik mij schuldig zou moeten voelen tegenover mijn ouders, omgeving en mezelf. ‘Want ik had het zover laten komen’. Hierdoor liep ik vast in een slachtofferrol. En vanuit deze rol kon ik nooit die eetstoornis overwinnen. 

Het gevaar van een slachtofferrol is dat JIJ niet je verantwoordelijkheid neemt voor je herstel. Het schuldig voelen, jezelf zielig vinden, bang dat je geen aandacht krijgt zodra je bent herstelt – allemaal excuses om niet tot de kern te komen. Allemaal overtuigingen die jou in een negatief, bang en zielig persoon veranderen. En denk jij dan dat die eetstoornis weggaat?

Nee.

Je hoeft je niet op te stellen als slachtoffer. Zeker niet tegen je eetstoornis. Juist door een slachtofferrol aan te nemen blijft die eetstoornis bij je. 

Ik zie het soms wel eens alsof mijn eetstoornis in mijn leven kwam om mij te beschermen. Sterker te maken. Mijn eetstoornis was mijn schild. Helaas een zelfdestructieve. Herstellen was leren om mijn eigen schild te zijn.

Tips?

  1. Vraag jezelf af: moet ik mij echt schuldig voelen? Spreek je schuldgevoel uit naar je omgeving – ga het gesprek aan.
  2. Het allerbelangrijkste: neem verantwoordelijkheid voor je herstel.
  3. Stap uit je negatieve energie, zet die eerste kleine stap door weer te durven dromen.
  4. Leer jezelf beschermen door je gedachten te ondervragen.
  5. Leren om lief tegen jezelf te spreken.
  6. Ga geloven in je EIGEN gedachten die dondersgoed weten dat er geen schuldige is.
  7. Vind hulp. Je hoeft het niet alleen te doen.
  8. Wees alsjeblieft eerlijk naar jezelf. Het is oké dat je in die slachtoffer rol bent gestapt – maar werkt dit en helpt dit om te herstellen?
  9. Zodra je eerlijk naar jezelf kan zijn kun je bewust de keuze maken om eruit te stappen.
  10. Zodra je eruit bent gestapt kun je kijken waar je schuldgevoel vandaan komt. Wat zie je wat je eerst niet zag toen je er nog in zat?
  11. LOS DAT STUK OP! Je weet nu wat je ziet door te controleren waar je gedrag vandaan komt. Doordat je eerlijk bent geweest en jezelf hebt gespiegeld kun je bewust de keuze maken om door je slachtoffer gedrag te beuken en het een plekje te geven.

Het is oké dat je die eetstoornis hebt. Waar het vandaan komt is de kern, los die op. Kijk verder dan alleen die eetstoornis, stap uit je schuldgevoel want hier los je niets mee op. En het belangrijkste is natuurlijk: GELOOF IN JEZELF!!

Succes. YOU GOT THIS!

Lianne x

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.