Stap op de plaats

Zoals velen van jullie weten maak ik een online programma om eetbuien/emotie eten te overwinnen. Soms zit ik dan opeens te typen zonder echt goed te kijken wat ik nu schrijf. Als ik het dan teruglees denk ik wel eens; ‘wauw, ik weet best veel’. Ik kan soms nog dat onzekere meisje zijn wat haar eigen potentie niet ziet. Wat denkt dat het nooit genoeg is wat ze doet. Als ik heel eerlijk ben heb ik de afgelopen maanden veel in deze overtuiging gezeten; ‘ik doe het niet goed genoeg, ik doe niet genoeg’. Wat er in resulteerde dat ik voor mijn gevoel continue achter de feiten aanliep en te weinig deed op alle gebieden. Dat iedereen in mij teleurgesteld was en mij achter de kont aanzat omdat ik mij aanstelde, te weinig uren aan mijn bedrijf zat, ik mijn klim hobby niet goed genoeg uitvoerde, ik te weinig deed als coach/trainer, geen goede vriendin was, of dochter.
Ik reflecteerde mijn overtuiging op anderen. Ik geloofde echt dat ik iedereen tekort schoot – maar het ging erom dat ik mijzelf tekort schoot doordat ik geloofde dat, wat ik deed, nooit genoeg was. Ik raakte zo op.

Deze overtuiging is een overtuiging waar ik nu mee aan de slag ben. Dit doe ik door het uit te schrijven, erachter te komen waar het vandaan komt en mijn innerlijke kind geven wat het nodig heeft door bijv. hierop te mediteren en te huilen.

Ook vraag ik mijzelf de moeilijke en kwetsbare vragen en ben ik altijd eerlijk – ook al is het antwoord moeilijk, als ik door dat antwoord duidelijkheid en bewustwording creëer over dit patroon kan ik deze doorbreken.

Net zoals dat ik weet dat ik altijd gevoelig zal blijven voor verslaving en ik hierin mijzelf soms dus een rem moet opzetten en altijd waakzaam voor zal moeten zijn – blijft ook mijn innerlijke kind soms naar boven komen. Dit kind wat liefde en aandacht nodig heeft en het voor haar gevoel te weinig krijgt. Het kind wat altijd geloofde dat ze nooit goed genoeg was van zichzelf. Ik ben hier om dit haar te geven.
We zijn hier om onszelf te omarmen. Om te omarmen waar we tegen aan lopen. Te omarmen wat ons pijn geeft. En verdriet. We zijn hier om alles te omarmen. Door te omarmen accepteren we. Door deze acceptatie vliegen wij veel verder. ✨

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.