Weet je nog?

Weet je nog, die pijn?
Weet je nog, die angst?
Weet je nog, die woede?
Weet je nog, die frustratie?
Weet je nog, die periode van verdriet?
Weet je nog, die donkere dagen?
Weet je nog, die periode van liefdesverdriet?
Weet je nog?
Je geloofde dat het leek alsof het nooit over zou gaan. Er leek geen einde aan te komen.
De momenten dat je niet uit bed wilde komen. De tijden dat de dagen alleen maar donker leken en het licht ver te zoeken was.
De woede die maar vast leek te zitten in jou. Het verdriet leek een deel van jou te zijn.

De liefdesverdriet leek je te volgen, en je geloofde nooit dat je eroverheen zou komen.
De angsten die zoveel waarheid leken, waren onmogelijk om te overwinnen.
De frustratie omdat je zoveel wist maar het handelen achterbleef.
Alle pijn leek maar niet te verdwijnen.

En hier sta je. Je bent er nog.
Je leest dit. Je hebt alles toch overwonnen.
Hoewel het misschien lijkt alsof alles nooit over zal gaan.
Misschien zit je er nog middenin.

Geloof mij: er komen dagen dat je erop terugkijkt – met een glimlach en een traan en zegt: ‘ik ben er nog. Ik heb het overwonnen. Ik ben sterker dan ik dacht’. Alles is tijdelijk. Alle pijn. Het verdriet.
De frustratie en woede. Het slijt.
Hoewel het altijd een stukje van jou zal blijven, zal je leren hoe je ermee om kunt gaan.

Elke keer dat je in je ziel wordt geraakt, elke keer dat je hart wordt gebroken of je verdrietig bent – herinner je jezelf eraan dat jij fucking sterk bent. Dat alles er mag zijn – alle emoties. Dat jij deze mag voelen en deze een plekje mag geven in jou.

Je bent hier nog. Ondanks alles waar je misschien dagelijks tegen vecht. Jij hebt dit elke dag kunnen overwinnen. Blijf vechten. Blijf geloven. ✨

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.