Welke gedachten had ik toen ik een eetstoornis/depressie had?

Welke gedachten had ik toen ik een eetstoornis/depressie had? Ik kreeg deze vraag door jullie gesteld en pff.. ja. Een tijdje geleden heb ik de schriften gevonden waarin ik toen schreef. Ik schreef wat erin mij omging. Wat ik wilde. Wat ik niet wilde. Hoe mijn dag ging en wat ik allemaal had gegeten die dag. En ook wat voor gedachten er door mij heen gingen.

Hoe ik mij voelde voor de spiegel: dik en lelijk.
Hoe ik mij voelde in sociale situaties: onzeker en niet op mijn plek/op mijn gemak.
Hoe ik mij thuis voelde: onrustig en geïrriteerd.
Hoe ik mij voelde tijdens een eetmoment: angstig en gespannen.

Er ging van alles door mij heen in die periode. Van gedachten als: ‘je bent dik en lelijk’ tot gedachten als: ‘je doet het niet goed genoeg’.
Of: ‘m’n diëtiste kan dit wel zeggen maar die heeft geen idee’.

Maar ik denk dat het meeste wat er door mij heen ging het volgende was: ‘niemand begrijpt mij’.

Hierdoor voelde ik mij eenzaam. Zo eenzaam.

Zo alleen in mijn gevecht.

Ik denk dat dit ook 1 van de grootste redenen is geweest, en nog steeds is, dat ik doe wat ik nu doe.
Ik hoop dat jullie je begrepen voelen als jullie op mijn pagina klikken. Dat jullie je niet gek, doorgedraaid of eenzaam voelen.

Dat je niet alleen bent. Want dit ben je niet. Hoewel er misschien kilometers tussen ons in staat, hoewel we niet 1-1 contact hebben – ik hoop dat je die verbinding voelt. Dat je dat steuntje voelt. Dat je weet dat ik geloof in jou. In jouw kracht, in jou als mens en in het feit dat het leven ook voor jou is. 🤍

Ik heb nog 2 plekken vrij voor 1-1 coaching. Klaar voor verandering en een liefdevolle relatie tot voeding en jezelf? Laten we dit samen doen. 🤍

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.